روش جدید تشخیص پلی نوروپاتی حسی حرکتی

میکروسکوپ کانفوکال قرنیه برای تشخص پلی نوروپاتی حسی حرکتی دیابتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک بکار می رود.

طول فیبر عصب قرنیه یا CNFLرا می توان با میکروسکوپ کانفوکال قرنیه یا CCMاندازه گیری نمود که با اطمینان می توان از آن در ارزیابی پلی نوروپاتی حسی حرکتی دیابتی استفاده نمود. نتایج این کار تحقیقاتی بصورت آنلاین در مجله ی Diabetes Care(8، فوریه 2012) به چاپ رسید.

Ausma Ahmedاز دانشگاه تورنتو و همکارانش با استفاده از میکروسکوپ کانفوکال قرنیه به اندازه گیری طول فیبر عصبی قرنیه ، دانسیته ی فیبر عصبی، تراکم شاخه و میزان پیچ و خم آن در 89 بیمار مبتلا به دیابت نوع 1 و 64 بیمار غیر دیابتی پرداختند. اطلاعات بدست آمده با طبقه بندی DSPهر بیمار مقایسه گردید.

محققین دریافتند که از بین 89 بیمار دیابتی ، 37 درصد به DSPیا پلی نوروپاتی حسی حرکتی دیابتی مبتلا بودند. در این بیماران تمام پارامترهای CCMاندازه گیری شده بجز  tortuosityنسبت به بیماران غیر دیابتی و بیماران دیابتی که به DSPمبتلا نبودند ، کمتر بود.

آستانه ی CNFLکمتر از 14 میلی متربر میلی متر مربع است و دارای حساسیت 85 درصد و ویژگی 84 درصد در ارزیابی DSPمی باشد.

چنانچه مقدار CNFLبه طور خاص بیشتر یا مساوی 8/15 میلی متر بر میلی متر مربع باشد احتمال ابتلا بیمار به DSPمنفی است و اگر کمتر یا مساوی 5/11 میلی متر بر میلی متر مربع باشد احتمال ابتلا بیمار به DSPمثبت می باشد. مشخص شدن این آستانه ها سبب بهبود حساسیت و ویژگی این روش گردید. بیماران دیابتی نوع یک که مقدار CNFLآنها بین این دو آستانه واقع می شود احتمالاً در مراحل ابتدایی تخریب عصب قرار دادند و احتمال ایجاد نوروپاتی در آنها در آینده وجود دارد.

نویسنده ی مقاله می گوید: در ارزیابی شدت نوروپاتی در افراد مبتلا به دیابت نوع1، CCMمی تواند به عنوان نماینده ی تعاریف کلینیکی و الکتروفیزیولوژیکی DSPاستفاده شود.

منبع: www. physiciansbriefing.com